Instant Istanbul

Merhaba!

Een huis, stilletjes aan een thuis; een dolmusj, bus, ferry of kabelbaan, het openbaar vervoer heeft zo goed als geen geheimen meer voor ons. Zelfs de bijzaak “regelen-van-studie-aangelegenheden” komt vlotjes in orde. We zitten helemaal op het juiste spoor.

Maar laat me beginnen bij het begin, dat is met het vliegtuig (geen businessclass deze keer, jammer) aankomen in een sneeuwstorm. Bussen naar Kadiköy, in Azië, naar ons hostel. Verloopt allemaal vlotjes. Daarna ongeveer half Istanbul gespamd om een kamer te bemachtigen en de dag daarna een uitputtingstochtje Istanbul-afstappen, gepleegd om appartementjes te bezichtigen. Oorspronkelijk zouden we in Azië wonen maar na een verlicht moment tijdens een çay in een gezellig café aan de Bosporus, besluiten we om ons geluk toch maar in Europa te beproeven.

Het eerste was meteen raak: leuke buurt, check, proper appartement en kamer, check, betaalbaar, check, huisbaas te vertrouwen, check (tot hier toe toch) en zelfs een bonus: twee kamers in hetzelfde appartement zodat ik en Anne-Sophie nu roomies zijn! Het enige ongemak is de trip van ons huisje naar de campus, dat wordt schipperen tussen Azië en Europa. Anderhalf uur (minimum) bussen, boten, bussen. Maar langs de andere kant valt de campus waar wij les hebben bijna van de wereld (en letterlijk van mijn Istanbul-map) dus wie wil in godsnaam daar gaan wonen?! Gelukkig hoeven we dat uitje slechts één keer in de week te maken, gezien we slechts twee vakken volgen en chanske, op dezelfde dag. EN er is een olympisch zwembad op onze campus, ik denk: baantjes trekken!

Maar genoeg over de bijkomstigheden, ISTANBUL: Het is hier geweldig! De ligging van de stad op twee werelddelen is gewoonweg geniaal. Verzichten die je blik wegdragen naar heuvels bezaaid met moskeeën, de Bosporus die zich een weg slingert tussen twee werelden en de habitat vormt van zo’n half miljoen meeuwen en evenveel aalscholvers. Eten is ALTIJD in ons 180° gezichtsveld aanwezig en het stoere Ali-baba imago van de gemiddelde Turk smelt als sneeuw voor de zon als je om inlichtingen vraagt. Nu nog Turkse vrienden en we zitten gebakken.

Alles loopt hier verder verdacht vlot. Misschien is het onze ervaring van eerdere avonturen of het feit dat we onze speurtocht en vraagstukken kunnen delen (strenght in numbers!) maar ik denk dat Istanbul hier zeker ook zijn verdienste aan heeft, een pluim dus voor de goede organisatie (behalve dan die van de immigratie, ik ben hier semi-legaal toegekomen maar denk dat ik clandestien weer ga vertrekken). Voor wie zich mijn eerste stappen in Zuid-Afrika nog herinnert: een wereld van verschil!

En nu praktisch: Ik heb nog geen Turkse nummer en Proximus laat mij hier volledig in de steek, maar dit is wel al ons adres:

Fien Hiel
Akarsu Caddesi, Anahter sokak 6/3
Cihangir, Beyoğlu
Istanbul
Turkey

Tot binnenkort met meer nieuws (en foto's van mijn prinsessenkamer!)

Groetjes!