Examens

Aah examenweek, dan heeft ne mens al eens tijd om een blogbericht te schrijven. Ik heb donderdag een examen en dan de week daarna woensdag. Normaal had ik gisteren (yup, zondag 1 april) m’n eerste examen maar iemand heel wijs aan de universiteit heeft zich de heilige waarden van een zondag herinnert, dus dat examen is verzet. En voor wie zou denken examens, stress, bureau-getuur tot in de vroege uurtjes, niet echt aan de Marmara Universiteit. Voor één examen heeft de prof ons twee weken geleden ‘omwille van omstandigheden’ alvast de examenvraag meegedeeld. Citaat “Ik wil vermijden dat jullie een shock-ervaring hebben tijdens de mid-terms”. Daarbij vond diezelfde prof het de voorbije week noodzakelijk om alvast zijn eigen visie op een aantal subdelen van de examenvraag te geven, als in, “ik zou het zo doen …”. Owkay tot zover het zelfstandig-leren-verwerken-van-een-grote-hoeveelheid-leerstof-harde-leven van een universiteitsstudent. Ik ga nog even dolfijnen spotten.

Verder ben ik naarstig aan het joggen. Het is niet omdat dat hier quasi onmogelijk wordt gemaakt, dat we daar dan ook aan moeten toegeven. Dus trok ik vanochtend, erg vroeg, naar het Taksim ‘Park’. Om jullie visueel mee te krijgen, dat bestaat uit de volle drie bomen, plus fontein. En hier en daar een plukje bloemperk. Heel mooi. Vandaag een speciale ervaring trouwens, het hele park werd bezet door tot de tand gewapende politie-eenheden. Strategisch opgesteld in elke hoek en een soort van hoofdkwartier van politiebussen rechts van boom drie. En masse politie-aanwezigheid is hier niet meteen een merkwaardigheid, maar toch, moet dat dan in de enige vierkante meter gebeuren waar ik kan gaan joggen? Na drieënhalve ‘ronde’ in het park onder het waakzame oog van m’n personal bodyguards hield ik het dan ook maar voor bekeken.

We gingen ook nog naar de dierentuin zaterdag. Een leuk uitstapje met Barbaros, onze huisbaas en zijn zoon. Een uurtje rijden, ergens aan de rand van de stad, ligt een samenraapsel van kooien en met netten afgespannen terreinen, ongeveer de grootte van de dierentuin in Antwerpen. Ik kreeg maar een triest gevoel bij de zakdoekgrote habitat van de zwarte panter, de Siberische tijger en de Savannah leeuw. Die beesten ademen verveeldheid uit. Los daarvan zag ik er het meest bizarre dier dat ik ooit heb gezien (zie foto). Ik heb er verder geen woorden voor. Al bij al een leuke dag onder een heerlijk verwarmende zon!